از روزگار دلم گرفته...

 

درد های من ، گرچه مثل درد مردم زمانه نیست

 

درد مردم زمانه است...!

 

مردمی که چین پوستینشان، مردمی که رنگ روی آستینشان

 

مردمی که نام هایشان، جلد کهنه ی شناسنامه هایشان

 

درد می کند...

 

...من ولی تمام استخوان بودنم

 

لحظه های ساده ی سرودنم، درد می کند...

 

انحنای روح من

 

شانه های خسته ی غرور من

 

تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است

 

کتف گریه های بی بهانه ام ، بازوان حس شاعرانه ام

 

زخم خورده است...

                                                                                                        - قیصر امین پور

                                                                                                                                         

روزی در زندگی خود  سیر می کردم

 

خیال تو را در میان بازوانم گرفتم

 

احساس کردم این عشق برای من خیلی بزرگ است....

 

و آن را نثار تو کردم...!

 

از آن زمان با آن هرچه می خواهی ، می کنی

 

چیز دیگری درباره ی برخوردمان نمی دانم...

 

                                                                                                    -کریستین بوبن

می میرم از حسادت دلی که دلدار شماست...!

 

دیده بر هم نزنم،  دل نگران است  هنوز

 

 یار من ، هستی من،   با دگران  است  هنوز

 

سر به دیوار زنم ، چنگ به در می سایم

               

عمر من  در  پی نازش   گذران  است  هنوز

 

"هموار تویی،هرچه تو گویی وتو خواهی"

 

بارها گفتم و  چون بی خبران است هنوز

 

عهدی اندر دلمان بود شکستی اما...

                                                                      

 دل بی نوای من،    بر  سر  آن  است   هنوز

 

یار من بار  سفر بست و   ازین  شهر  برفت

 

 دل ز  ناباوری اش ،  جامه دران  است  هنوز... 

 

 

                                                                                                           - سایه